گزارشی از تضاد‌ها و اعمال سلیقه در قوانین حجاب:

بی‌منطقی و عواقب جدید

شیوع اظهار نظر‌های بی‌منطق و سلیقه‌ای در زمینه حجاب و عفاف، موجب شده است تا مدیران برخی مجموعه‌های خصوصی نیر با اتخاذ تصمیمانی خود را از این کشتی جدا ندانند؛ تحریم ورود نوجوانان مجرد به مراکز تجاری، تنها یکی از نمونه‌های این برخوردهاست که نشانگر بی‌منطقی و عدم هماهنگی در قوانین حجاب است.

کد خبر: ۶۱۵۶۱

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۶:۴۵

آوای نشاط   شبکه خبری سیندخت در گزارشی نوشت: پس از فوت مرحومه مهسا امینی شاهد یک جنگ تمام عیار هیبریدی علیه جمهوری اسلامی ایران بودیم که گاها به دلیل برخی عملکردهای غلط و تصمیمات سلیقه ای منجر به ایجاد شکاف و فاصله های اجتماعی در کشور شد؛ در جریان این مسئله و برخی هنجارشکنی‌ها و تخطی از قانون برخی از مراکز خرید و گردشگری از سوی دستگاه قضایی پلمپ شده و یا اخطار دریافت کرده بودند و در نهایت با طی شدن روندهای قانونی شاهد فک پلمپ چنین مراکزی از جمله مرکز خرید مهر ماه و اوپال بودیم اما نکته‌ای که در پس این اتفاقات شاهد آن هستیم شیوع برخی قوانین بی‌منطق و عجیب است که بیشتر شبیه حل صوت مسئله است تا خود حل مسئله. که به همین دلیل می‌توانیم بگوییم برخوردهای سلیقه‌ای، بی‌منطق و عموماً سطحی در ارتباط با مسائل “عفاف، حجاب و حیا”، اکثریت مردم را کلافه کرده است و این مسئله بر مذهبی بودن یا نبودن افراد تأثیری ندارد؛ زیرا مواجهه با قوانین بدون قاعده و بطور غیرمنطقی، آستانه صبوری جامعه را کاهش داده است.

یکی از مثال‌های این موضوع را می‌توان در رابطه با قوانین جدید برخی مراکز خرید، از جمله مجموعه اپال، مشاهده کرد. پس از پلمپ این مجموعه، ما شاهد وقایع عجیبی در آن هستیم. درحالی که امتحانات برخی واحدهای آموزشی به پایان رسیده و اوقات فراغت دانش‌آموزان و نوجوانان آغاز شده است، حراست مجموعه اپال در اقدامی عجیب و غیرعرف به اسم اجرای طرح حجاب، از ورود جوانان زیر ۲۰ سال به این مرکز خرید جلوگیری می‌کند.

تجربه حضوری یکی از شهروندان تهرانی که به این مرکز خرید رفته بود را در ادامه مطلب بیان می‌کنیم: “در حالی که از مرکز خرید اپال در شمالغرب تهران خارج می‌شدم، دو پسر نوجوان حدود شانزده ساله به همسرم مراجعه کرده و می‌گویند: ‘خانم، میشه شما مادر ما باشی و ما با شما به داخل بیاییم؟ می‌خواهیم به بولینگ برویم.’ یکی از طبقات بالای اوپال سالن بولینگ و میز بیلیارد و فوتبال دستی دارد که برای تفریح نوجوانان و جوانان مکان مناسبی است و قیمت‌های منطقی و متوسطی دارد. همسرم پاسخ می‌دهد: ‘چرا خودتان نمی‌روید؟’ آنها می‌گویند: ‘بعد از رفع پلمپ، حراست و انتظامات اوپال پسران زیر بیست سال را به مرکز ورود نمی‌دهد.’ همسرم که این موضوع باور نمی‌کند، پس از مذاکرات دوستانه با حراست، آن دو را به داخل مرکز هدایت می‌کند. اما این پایان کار نیست؛ ما این سوال را در ذهن داریم: در حالی که سرانه امکانات تفریحی برای گروه های سنی مختلف نزدیک صفر است و نهادهای موظف در خصوص کودکان و نوجوانان هیچ برنامه ای را برای آنها تدوین نکرده‌اند از ورود آنها به مراکز تفریحی و ورزشی که لااقل با دوربین‌های مداربسته قابل کنترل است، راه نمی‌دهند و ناخودآگاه نوجوانان را روانه خیابان گردی بی‌هدف یا وقت گذرانی در پارک‌هایی می‌کنند که انواع و اقسام تهدیدها در کمین آنهاست.

همه این اقدامات در حالی صورت می گیرد که اپال یک مرکز خرید خصوصی است و مدیریت و تصمیم‌گیری آن هیچ ربطی به حاکمیت ندارد. پرسش ما و اکثریت قریب به اتفاق بازدیدکنندگان از مدیران هوشمند این مجموعه این است که چگونه به این نتیجه رسیده‌اند که راه‌حل خلاقانه مقابله با بی‌حجابی بانوان بالای ۴۰ سال، ممنوع الورود کردن پسران زیر ۲۰ سال است؟ شرایط حاکم بر جامعه و وجود مخاطرات مرتبط با نوجوانان نیازمند تصمیم‌گیری‌ و بازنگری در اتخاذ قوانین است چراکه تعطیل کردن تمامی مراکز تفریحی، ورزشی و مناطق طبیعی کشور به خاطر ۱۰ درصد افراد جامعه، اقدامی غیرمنطقی و غیرعادلانه نیست.

ای کاش مسئولان امر بیراهه نرفته و از تجربه‌های مختلف در خصوص حاکمیت حجاب و حیا درس بگیرند تا با برنامه‌های دافعی، شهروندان را مقابل یکدیگر قرار نداده و با احترام به حقوق آحاد جامعه، مسئله حجاب را به صورت دیالوگ و مذاکره بین نهادهای ذی‌ربط و اعضای جامعه حل کنند.