کارآفرینان، تولیدکنندگان و دانش بنیان‌ها با رهبر انقلاب دیدار کردند

گلایه‌های تولیدکنندگان با مشارکت آنان حل شود | تولیدگران در حضور رهبر انقلاب چه گفتند؟ | کشوری که پولش ضعیف می‌شود جایگاه و اعتبارش در دنیای امروز کاهش می‌یابد | رفع فقر و مشکل معیشتی بدون رشد اقتصادی علاج‌پذیر نیست

جمع زیادی از کارآفرینان، تولیدکنندگان و دانش بنیان‌ها صبح امروز (دوشنبه) با رهبر انقلاب اسلامی دیدار کردند.

کد خبر: ۶۱۱۶۹

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۰:۱۲

آوای نشاط: حضرت آیت الله خامنه‌ای پس از پایان گزارش مدعوین دیدار کارآفرینان، تولیدکنندگان و دانش بنیان‌ها خطاب به مسئولان مطالبی را مطرح کردند که گزیده آن به شرح ذیل است :

یک مطلب کوتاه میخواهم به مسئولین محترمی که اینجا نشسته‌اند، بخصوص معاون اوّل محترم، که اینجا هستند، بگویم. این مطالبی را که این دوستان گفتند، با دقّت به خاطر بسپارید. اینها صرفاً گزارش نبود؛ گزارش بود، همراه گزارش، گلایه هم بود. و این گلایه‌هایی که اینجا کردند، تقریباً همه‌اش، به نظر من درست است. همه‌ی آنچه که گفتند، به‌عنوان توقّعاتی که از دولت و از مسئولین و از شخص بنده دارند، توقّعات درستی است.

برای همه‌ی این چیزهایی که این دوستان گفتند، کارگروه تشکیل بدهید؛ در این کارگروه حتماً بایست از نیروهای مباشرِ کار استفاده بشود، حضور داشته باشند، همینهایی که اینجا صحبت کردند، این آقایان، و دیگرانی که هستند، نظرات آنها گرفته بشود و پیگیری بشود.

ما مشکل معیشت مردمی و رفاه خانوار داریم در کشور به طور محسوس؛‌ این بدون رشد اقتصادی علاج‌پذیر نیست. ما اگر بخواهیم فقر را برطرف بکنیم، اگر بخواهیم رفاه خانوار را در کشور رشد بدهیم این احتیاج دارد به رشد اقتصادی در کشور، بدون این امکان ندارد.

دستگاه‌های اجرایی باید از توسعه‌ی بنگاههای خصوصی حمایت کنند. کشور بدون فعالیت بنگاههای خصوصی اداره نخواهد شد. اشتباه مهمی که در سالهای اول انقلاب اتفاق افتاد و آثارش همین طور ماند مبالغ زیادی، این بود که بخش خصوصی را کنار زدند و همه‌ی کارها را، حتی فروش مثلاً اجناس خرد را به مسئولین، دولت و دستگاههای دولتی سپردند. خطای بزرگی بود که انجام دادیم ما.

نود درصد آب تولید کشور صرف کشاورزی میشود، حدود نود درصد. صنعت و خانه و مصارف خانگی و امثال اینها ده درصد آب کشور است. نود درصد مربوط به کشاورزی است. ما اگر از این نود درصد، ده درصد بتوانیم صرفه‌جویی بکنیم، یعنی به قدر همه‌ی آبی که امروز صرف صنعت و صرف شرب خانگی و بقیه‌ی مصارف میشود، به این اندازه آب بازیافت کردیم. یعنی مسئله‌ی بهره‌وری این جوری است. ما از آب بد بهره‌وری میکنیم، از انرژی بد بهره‌وری میکنیم...

یکی از مواردی که ما دچار ضعف بهره‌وری هستیم همین نیروهای کارمندی دولتی هستند که کار مفیدشان در طول هفته خیلی محدود است، چند ساعت بیشتر نیست. این همین کاهش بهره‌وری است در مورد نیروی انسانی. اینها باید اصلاح بشود.

اینکه ما سیاستهای اصل۴۴ را مطرح کردیم بر خلاف تصور بعضی از برادران خوب، می‌بینم بعضی از عناصر خوب و خوش‌نیت اعتراض میکنند به سیاستهای اصل۴۴، این اعتراض درست نیست، این سیاستها با دقت انتخاب شد، با فکر انتخاب شد، افرادی که وارد بودند در مسائل اقتصادی و علاقمند به عدالت اجتماعی و به‌جد دنبال عدالت اجتماعی بودند همه تأیید کردند این را، منتها خب عمل نشده متأسفانه دولتها درست عمل نکردند. خیلی کم عمل شده. چندین دولت این‌جور پشت سر هم عمل نکردند. به این سیاستهای اصل۴۴ باید عمل بشود. منتها دقت بشود البته، مراقبت بشود، مدیریت بشود، نظم و انضباط کاری ملاحظه بشود و این کار انجام بگیرد.

در دنیای امروز ارتقاء جایگاه یک کشور به میزان زیادی مربوط به وضع اقتصادی آن کشور است. وقتی یک کشوری پولش ضعیف میشود، امکانات اقتصادی‌اش پایین می‌آید اعتبار و جایگاهش در دنیای امروز کاهش پیدا میکند. ما برای اینکه این جایگاه را، جایگاه کشور را در مجموعه‌ی منطقه و در مجموعه‌ی جهان حفظ کنیم احتیاج داریم به این رشد اقتصادی.

ما نیروی انسانی متخصص زیاد داریم خوشبختانه در کشور یکی از افتخارات ما و امتیازات ما این است که ما نیروی متخصص خیلی داریم. خب از اول انقلاب که مثلاً دانشجو حدود صد و پنجاه هزار دانشجو داشتیم حالا مثلاً میلیون‌ها دانشجو و میلیون‌ها فارغ‌التحصیل داریم در مقاطع مختلف علمی.

خب اینها شغل لازم دارند، اینها کار میخواهند. بله؛ داشتن نیروی انسانی جوان متخصص یک افتخار است اما اگر شغل نداشت بیکار ماند چه؟ یک سرافکندگی است. افتخار دیگر نیست. ما آن وقت بنشینیم مدام به خودمان بگوییم چرا مهاجرت میکنند؟ چرا خارج میروند؟ خب باید کار بدهید. من چند وقت پیش در همین جلسه؛ یک جلسه‌ای بود در این حسینیه گفتم، آن جوان کارآمد تحصیل کرده‌ی ما که حالا از خارج آمده یا در خارج تحصیل کرده یا در داخل تحصیل کرده؛ دو چیز بیشتر از ما نمیخواهد. اولی‌اش شغل است، دومی هم امکان پیشرفت علمی است. ما باید شغل را برایش فراهم بکنیم. بدون یک رشد بالا نمیتوانیم اشتغال ایجاد کنیم برای این مجموعه‌ی عظیم جوان متخصص و دانشمند.