«اسماعیل طلا» سقاخانه‌ای که قرن‌ها جان‌بخش زائران خسته و شفا‌بخش بیماران است

سقاخانه «اسماعیل‌طلا» یکی از بناهای قدیمی حرم امام رضا (ع) است که طی قرن‌ها زائران حضرت با نوشیدن آب سقانه‌خانه جان تازه‌ای می‌‌گرفتند و شفای بیمارشان را از امام رئوف طلاب می کردند.

کد خبر: ۵۴۷۱۲

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۹:۴۴

به گزارش آوای نشاط، به هرگوشه حرم امام رضا (ع) که سری بزنیم تاریخی پشت آن است و قرن‌ها عاشقان اهل بیت (ع) حاجات خود را از امام رئوف در هرکدام از این گوشه و کنارها گرفته‌اند.

سقاخانه اسماعیل طلا یکی از از اماکن قدیمی حرم مطهر امام رضا (ع) و در واقع قدیمی‌ترین سقاخانه این آستانه نورانی با حدود ۳ قرن قدمت است که طی سال‌های متمادی زائران و مجاوران حضرت با نوشیدن آب از این مکان متبرک جان تازه‌ای می‌گرفتند و بیماران با آن شفا می‌گرفتند.

این سقا‌خانه در مرکز صحن انقلاب قرار گرفته صحنی که قدیمی‌ترین حیاط حرم است و پیش از این صحن عتیق و یا صحن کهنه به آن گفته می‌شد. سقا‌خانه روبروی ایوان طلا و مشرف به ضریح و گنبد مقدس امام رضا علیه‌السلام است.

این سقاخانه حد فاصل سال‌های ۱۱۴۴ تا ۱۱۴۵ هجری قمری در زمان سلطنت نادرشاه افشار بنا شد و سنگ مرمری به دستور نادرشاه با ظرفیت ۳ کر آب معادل هزار و ۱۳۰ لیتر در آن قرار گرفت. این سنگ از هرات به مشهد منتقل شد و نقل است در یکی از جنگ‌ها به غنیمت گرفته شده بود.

در زمان فتحعلی‌شاه قاجار یکی از سرداران سپاه «اسماعیل خان سنگسری» نام داشت. روزی بسته‌ای به عنوان هدیه به دربار فتحعلی شاه رسید و ظاهر قضیه به این صورت بود که در درون این بسته هدیه‌ای برای پادشاه ارسال شده است اسماعیل‌خان به این بسته مشکوک شده و فوراً آن را از پادشاه دور کرد که پس از باز کردن، بسته منفجر شد.

فتحعلی شاه به خاطر این هوش و ذکاوت اسماعیل‌خان دستور داد به اندازه وزنش به او طلا بدهند و اسماعیل‌خان هم با این هدیه ستون‌ها و گنبد سقاخانه حرم امام رضا (ع) را طلایی کرد. از آن زمان این سقا‌خانه با نام سقاخانه اسماعیل طلا معروف شد.

درباره تاریخچه سقاخانه در اسناد این‌گونه آمده است که از قرن‌ها قبل نهری از شمال شهر مشهد و از چشمه‌ای به نام چشمه گیلاس پس از عبور از ۶ فرسنگ از بالا خیابان وارد صحن کهنه می‌شد و حوض‌ها را پر می‌کرد و سرریز آن از پایین خیابان خارج می‌شد.

شکل سقا‌خانه به این صورت بود که چهار حوض در وسط صحن قرار داشت که این حوزه‌ها به وسیله آب چشمه پر می‌شدند تا زائران از آن استفاده کنند. البته به دلیل فصلی بودن این چشمه در ایامی از سال خشک می‌شد و زائران با مشکلاتی مواجه بودند تا اینکه در سال ۱۳۳۰ چاهی برای تأمین آب حفر شد و چهار حوز جدید هم به‌عنوان وضوخانه در اطراف آن ساخته شد و به این صورت مشکل آب حرم حل شد.

این بنا تا سال ۴۵ دارای پنجره‌های آهنی بود که سال ۴۶ تجدید بنا شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم هنگام ساخت رواق دارالحجه در زیر صحن انقلاب بنای سقاخانه بازسازی و مقاوم‌سازی شد.

بنای کنونی سقاخانه در مرکز صحن انقلاب و روبروی ایوان طلا با پایه‌هایی از سنگ مرمر و کاشی تزیین شده و گنبد آن هم مزین به کاشی‌های مطلا است که عاشقان امام رئوف با حضور در این صحن و نوشیدن از آب سقاخانه جانی تازه می‌کنند و آب گوارای آن را عنوان تبرک می‌نوشند.

انتهای پیام/