حقایقی از منطقه فوق سری «۵۱» در آمریکا

منطقه مرموز ۵۱ که در ۱۲۹ کیلومتری شمال‌غرب نِوادا در لاس‌وگاس قرار دارد محل انجام آزمایش‌های نظامی سری است، اما در اذهان عمومی ارتباطاتی بین این منطقه با موجودات فرازمینی وجود دارد.

کد خبر: ۳۶۶۰۳

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۹:۳۵

به گزارش آوای نشاط، این روز‌ها هشتگ منطقه ۵۱ یا area۵۱ # در شبکه‌های اجتماعی حسابی گل کرده است. ماجرا از رویدادی به نام توفان منطقه ۵۱ (Storm Area۵۱) در فیسبوک آغاز شد که مردم را دعوت می‌کرد ساعت ۳ بامداد ۲۹ شهریور به این منطقه مرموز در آمریکا حمله کنند. منطقه ۵۱ را می‌توان ناحیه‌ای با ویژگی‌هایی عجیب‌وغریب توصیف کرد که هنوز برای مردم عادی شناخته‌شده نیست.

این منطقه مرموز که در ۱۲۹ کیلومتری شمال‌غرب نِوادا در لاس‌وگاس قرار دارد محل انجام آزمایش‌های نظامی سری است، اما در اذهان عمومی ارتباطاتی بین این منطقه با موجودات فرازمینی وجود دارد. تا به امروز بیش از یک میلیون کاربر به دعوت مذکور در شبکه‌های اجتماعی پاسخ مثبت داده‌اند! البته که شاید شوخی مسخره‌ای بیش نباشد، اما به‌هرحال نیروی هوایی ایالات متحده به مردم برای تجمع در این محل هشدار داده و از پیامد‌های خطرناک برای هرگونه تلاش به منظور ورود غیرقانونی به این منطقه خبر داده است. اما واقعا چه حرف و حدیث‌هایی پشت این منطقه پررمز و راز مطرح است که کاربران شبکه‌های اجتماعی را وارد چنین پویشی کرده است؟

چرا منطقه ۵۱؟

حتی نام‌گذاری این منطقه سرشار از ابهام است. اگر اینجا منطقه شماره ۵۱ نام دارد، پس یعنی ۵۰ منطقه دیگر هم با همین ویژگی‌های مرموز باید وجود داشته باشد؟ تا جایی که می‌دانیم منطقه ۵۱ جزئی از محدوده پایگاه آزمایش نوادا (Nevada Test Site) محسوب می‌شود. این پایگاه از دهه ۱۳۳۰ شمسی/۱۹۵۰ میلادی محل آزمایش صد‌ها سلاح هسته‌ای بوده است. حدود صد مورد از این آزمایش‌ها روی سطح زمین انجام شده است.

آزمایش‌های فوق‌سری

گفتیم که منطقه ۵۱ بخشی از محدوده تست و آزمایش نوادا (NTTR) محسوب می‌شود. NTTR وسیع‌ترین محدوده هوایی و زمینی محافظت‌شده در جهان برای اَعمال نظامی صلح‌آمیز است. این پایگاه امنیتی از گذشته محل طراحی و توسعه هواپیما‌های جاسوسی، پهپاد‌های بدون سرنشین و سایر فناوری‌های فوق‌سری بوده است. ازجمله فناوری‌های توسعه‌یافته در این محل می‌توان به هواپیمای جاسوسی یو۲ اشاره کرد. یو۲ با پرواز در ارتفاع خیلی بالا برای مأموریت‌های تجسسی کاربرد دارد. این هواپیما نخستین‌بار در مرداد ۱۳۳۴/ آگوست ۱۹۵۵ از منطقه ۵۱ به پرواز درآمد.

افشاگری هیلاری کلینتون

احتمالا از دیدن اسم هیلاری کلینتون در این مطلب تعجب کرده‌اید. زمانی که کلینتون از سوی حزب دموکرات نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده بود، در مصاحبه‌ای در برنامه تلویزیونی جیمی کیمِل ادعا کرد علاقه‌مند است حقایق بیشتری از منطقه ۵۱ را برای مردم علنی کند. کلینتون گفته بود اگر اتفاق خاصی در این منطقه در جریان نیست، بگذاریم مردم بدانند! هیلاری حتی مدعی شد که همسرش بیل کلینتون وقتی رئیس‌جمهور بود در نتیجه بررسی اطلاعات دولت درخصوص فرازمینی‌ها با مورد خاصی مواجه نشد.

آزمایش هواپیما‌های جاسوسی

بسیاری از شایعات و گمانه‌زنی‌هایی که درباره منطقه ۵۱ مطرح است از سرّی‌بودن این منطقه ریشه می‌گیرد. دولت آمریکا در تلاش است این پایگاه را همچنان محرمانه نگه دارد.

اجسام بشقاب‌پرنده‌مانندی که مردم در اطراف این پایگاه مشاهده کرده‌اند، می‌تواند صرفا بالن‌های اکتشافی هسته‌ای بوده باشد. مقامات نیروی هوایی منطقه می‌گویند این بشقاب‌پرنده‌نما‌ها پرواز‌های آزمایشی یو۲ بوده‌اند. البته این ادعا را برخی خلبانان نقض می‌کنند؛ زیرا می‌گویند هواپیما‌های جاسوسی در ارتفاعی بسیار بالاتر از ترافیک هوایی معمول پرواز می‌کنند. مقامات با توضیحات‌شان در واقع به این ابهامات دامن زده‌اند و در کل مایل نیستند مردم از آزمایش‌هایشان سردربیاورند.

این منطقه پس از پروژه یو۲ محل آزمایش هواپیما‌های جاسوسی دیگری هم بوده است. گویا لاکهید آ۱۲ اُکسکارت و تَگبُرد دی۲۱ نیز در همین منطقه آزمایش شده‌اند. منطقه ۵۱ در حال حاضر با گوگل‌اِرث قابل‌ردیابی است. در نقشه هوایی این منطقه شاهد چند باند و مجموعه کوچکی از ساختمان‌ها هستیم. در برخی تصاویر حتی دیده شده ساخت‌وساز‌های جدیدی در منطقه صورت گرفته است.

فرازمینی‌ها

عمده شهرت این منطقه به‌خاطر انجام آزمایش‌های هسته‌ای نیست؛ بلکه گفته می‌شود که در اینجا فناوری‌های فرازمینی را آزمایش می‌کنند.

در سال ۱۳۲۶/ ۱۹۴۷ یک فروند بالنِ متعلق به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده در نزدیکی رُزوِل در نیومکزیکو سقوط کرد. اما بین مردم شایعه شد که بشقاب‌پرنده سقوط کرده نه بالن و دولت در حال لاپوشانی است. حتی گفته می‌شده که جسم مذکور را برای مهندسی معکوس به منطقه ۵۱ انتقال داده‌اند. نیروی هوایی ایالات متحده سال‌ها بعد طی انتشار گزارشی مفصل اعلام کرد این جسم خبرساز تنها یک بالن بود، اما نه از نوع معمولی. این بالن قرار بود برای شناسایی تسلیحات هسته‌ای اتحاد جماهیر شوروی به‌کار گرفته شود و زمانی که سقوط کرد در حال انجام پرواز آزمایشی بود.

ماجرای رابرت لازار
شایعات پیرامون منطقه ۵۱ تنها به بالن منهدم شده سال ۱۳۲۶/ ۱۹۴۷ ختم نمی‌شود. اواخر دهه ۱۳۶۰/ ۱۹۸۰ بود که شخصی به اسم رابرت لازار در مصاحبه با شبکه‌ای در لاس‌وگاس مدعی شد در محلی مرموز به نام اِس۴ واقع در نزدیکی منطقه ۵۱ کار می‌کرده است که آنجا روی بشقاب‌پرنده‌ها مهندسی معکوس انجام می‌دادند. لازار گفته بود عکس‌های آزمایش‌های پزشکی فرازمینی‌ها را در پایگاه دیده است. اما بعد‌ها کاشف به عمل آمد که لازار دروغ گفته است. لازار حتی در مورد سوابق تحصیلی و کاری‌اش هم راست نگفته بود. او ادعا کرده بود که در دانشگاه اِم‌آی‌تی و کلتِک تحصیل و در آزمایشگاه ملی لاس‌آلاموس کار کرده که هیچ‌یک راست نبودند.

بازدید ممنوع!

منطقه ۵۱، منطقه‌ای به‌شدت محافظت‌شده است و اطرافش همیشه مأمور‌های مسلح درحال گشتزنی‌اند. به‌دلیل آزمایش‌های خاصی که در این محل انجام می‌شود، عجیب هم نیست که سفت‌وسخت محافظت شود. حتی خود نیرو‌های گشت منطقه تحت عوارض ناشی از این آزمایش‌های پیچیده قرار دارند و بعضی‌هایشان از ابتلا به مشکلات تنفسی خبر داده‌اند؛ زیرا مواجهه مکرر با مواد شیمیایی سمی ناشی از سوزاندن موادی که برای ضد رادار کردن هواپیما‌ها استفاده می‌شود روی سلامتی اثر می‌گذارد.

البته اگر خیلی مشتاق به بازدید از این محل باشید، تنها تا نزدیکی ورودی‌های منطقه اجازه تردد خواهید داشت. اما بدیهی است کسانی که از محدودیت‌های اعلام‌شده تخطی کنند و به هر نوعی برای ورود به داخل منطقه ۵۱ تلاش کنند، بازداشت خواهند شد. این افراد هزار دلار جریمه نقدی و شش ماه زندان در انتظارشان خواهند بود.

فرازمینی‌ها؛ معمایی حل‌نشده

چرا برخی کارشناسان این‌قدر جدی بر ارتباط منطقه ۵۱ با فرازمینی‌ها اصرار دارند؟ اصلا چرا هر سازه هوایی ناشناخته‌ای فورا به فرازمینی‌ها ارتباط داده می‌شود؟ باید بگوییم مطالعات اخترزیست‌شناسان نشان می‌دهد وجود فرازمینی‌ها می‌تواند ممکن باشد، اما نه در نوادا!

اخترشناسان می‌گویند در کهکشان ما میلیون‌ها میلیون سیاره فراخورشیدی وجود دارد که ممکن است ساکنانی داشته باشد، هرچند هیچ ردی از آن‌ها هنوز نیافته‌ایم. پرفسور برایان کاکس، فیزیکدان برجسته انگلیسی و مدرس فیزیک ذرات در دانشگاه منچستر، دراین‌باره می‌گوید: به نظر می‌رسد ۲۰۰۰ میلیارد کهکشان در عالم وجود دارد و تخمین زده می‌شود از هر ۲۰ ستاره در کهکشان راه شیری یک ستاره دارای سیاره‌های زمین‌مانند است. با این اوصاف شاید احتمال وجود فرازمینی‌ها در جایی میان میلیون‌ها ستاره و کهکشان فرض بعیدی نباشد!

انتهای پیام/