پدرم در ایران اسطوره است

عابدزاده: با رویای بازی در رئال بیدار می‌شوم/نمی دانم چرا داور گل ما به اسپانیا را قبول نکرد

دروازه بان تیم ملی کشورمان و عضو باشگاه ماریتیمو پرتغال عنوان کرد که آرزوی بازی در رئال مادرید را دارد.

کد خبر: ۱۳۶۷۰

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۹۷ - ۱۳:۳۵

به گزارش آوای نشاط امیر عابدزاده، دروازه بان تیم ملی کشورمان و عضو باشگاه ماریتیمو با در مصاحبه با شبکه اسپورت تیوی پرتغال مصاحبه مفصلی داشت که شرح زیر است:

* پدرت یکی از قهرمانان ایران در جام جهانی 1988 است. آیا پدرت تاثیری در آمدنت به فوتبال شد؟

پدرم مرا به فوتبال آورد و عشق من به فوتبال از زمان کودکی آغاز شد. البته پدرم در ایران تنها قهرمان جام جهانی 1998 نیست بلکه در ایران اسطوره است. به نظرم آغاز اسطوره شدن پدرم در مرحله مقدماتی راه یابی جام جهانی در سال 1997 آغاز شد. او در ایران اسطوره است و من به او افتخار می کنم.

* تو به خاطر پدرت فوتبال را با دروازه بانی شروع کردی؟

بله او دلیل این پست می تواند باشد. چون من از سن 4 تا 5 سالگی تمریناتش را به همراه او آغاز کردم. اما این ماموریت سختی است. مسئولیت بزرگی بر دوش دروازه بان است. من خیلی خوشحالم که به تیم کمک می کنم تا به پیروزی برسند اما برخی از مواقع کارمان خیلی سخت و پیچیده می شود.

* درسته که مادرت دروازه بان است؟

نه نه(باخنده). واقعیت موضوع این است که مادر در یک دیدار فوتسال به عنوان دروازه بان بازی کرده است اما او دروازه بان خوبی نیست.

* تو سراسر دنیا را سفر کردی. تو در تاتنهام و آمریکا حضور داشتی. چگونه به پرتغال آمدی؟ و چه اشتباهاتی در این مسیر داشتی؟

به نظرم هیچ اشتباهی را مرتکب نشدم. این مسیری بود که من طی کردم از انگلیس و آمریکا و در نهایت به پرتغال رسیدم. تمام این اتفاقات باید می افتاد تا من به اینجا برسم. فوتبالم را در انگلیس آغاز کردم و در آن زمان 14 سال سن داشتم. در تاتنهام و باشگاه های دیگر بودیم ولی اولین قرارداد رسمی خودم را در آمریکا امضا کردم. 2 سال در آمریکا بودم و بعد به ایران برگشتم و بعد از آن به پرتغال آمدم.

*چگونه به تیم باریرنسه پرتغال آمدی؟

دوست و مدیر برنامه های من در آن زمان در پرتغال بود. تلاش کردم تا از پایین ترین سطح کارم را آغاز کنم. به همین دلیل به پرتغال آمدم و بازی در دسته سوم را قبول کردم. همه چیز به سرعت خیلی خوب پیش رفت. یکی از دلایلی که پیشنهاد باریرنسه را پذیرفتم مانوئل بنتو بود. بنتو دروازه بان سابق تیم ملی پرتغال فوتبالش را با باریرنسه آغاز کرده بود و بعد از آن به بنفیکا رفت. فکر کردم که این تیم مکان خوبی را برای پیشرفت است.

* چه رویایی دارید؟

دوست دارم به باشگاهی مثل رئال مادرید بروم. هر روز با این رویا بیدار می شوم. اما این را می دانم که باید گام به گام جلو برود.

*در پایان فصل گذشته بحث هایی درباره تبانی ات در دیدار با پرتو مطرح شد.

در آن زمان دوست به من این خبر را ارسال کرد چون من اخبار را پیگیری نمی کنم. در ابتدا فکر کردم شوخی است و چیزی منطقی نیست. من یک بازیکن حرفه ای هستم و به این موضوعات فکر نمی کنم.

* نظرت درباره کی روش چیست؟

او یکی از بهترین مربیانی است که با او کار کردم. همه در ایران از کارش شگفت زده شدند. او از 7 سال گذشته هدایت تیم ملی را برعهده گرفت و ایران را در میان بهترین تیم های آسیا قرار داد. ما جام جهانی خوبی را پشت سر گذاشتم. پرتغالی ها ما را باور نمی کردند. برخی از همبازی هایم قبل از رفتنمان به جام جهانی به من گفتند که شما عملکرد بدی خواهید داشت. خوشخالم که به اولین بازی باشگاه ماریتیمو تبدیل شدم که در جام جهانی بازی کرد.

* به نظرت ایران در جام جهانی از داوری ضربه خورد؟

نمی توانیم بفهمیم که چرا داور گل بازی با اسپانیا را قبول نکرد. ما چندین بار این صحنه را دیدیم ولی متوجه نشدیم چرا داور قبول نکرد. اما داوری نیز جزئی از بازی است.

*آیا با واکنش کی روش در این صحنه موافقید؟

او مربی ای حرفه ای است. می خواهد تیمی که هدایت می کند موفق باشد و بهترین نتایج را کسب کند.

* شما به غیر از بنتو الگوهای دیگری نیز دارید؟

من کانر مک گریگور، فایتر MMA را دوست دارم. هم‌چنین فلوید میود، کوبی برایانت و لبرون جیمز را هم دوست دارم. در فوتبال عاشق رونالدو و انگیزه اش هستم. در بین دروازه‌بانان ها جان لوئیجی بوفون را به خاطر ثباتی که داشته است را دوست دارم.

* آیا دلت برای ایران تنگ نشده است؟

نه. من از سن 14 سالگی تنها زندگی کردم. زمانیکه برای اولین بار ایران را ترک کردم خیلی برایم سخت بود. اما من زندگی به تنهایی را دوست دارم. دوست دارم به تنهایی فکر کنم و با خودم خلوت کنم.

* به خاطر اینکه مسلمان هستی مشکلی داشتی؟

نه. اصلا. در تیم یک بازیکن مسلمان دیگر نیز حضور دارد. مادیرا مکان خوبی است و مردمان خوبی دارد. اینجا یک مسجد نیز دارد. مردم به ادیان یکدیگر احترام می گذارند.

انتهای پیام/